Przy okazji obowiązywania RODO chciałbym wskazać na jeszcze jeden bardzo ważny zapis prawny będący Europejską Konwencją Praw Człowieka w szczególności artykuł 8 niniejszej Konwencji brzmiący:
Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego
1. Każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji.
2. Niedopuszczalna jest ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa z wyjątkiem przypadków przewidzianych przez ustawę i koniecznych w demokratycznym społeczeństwie z uwagi na bezpieczeństwo państwowe, bezpieczeństwo publiczne lub dobrobyt gospodarczy kraju, ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności osób.
z powyższym artykułem związane jest liczne orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka poniżej jeden z wyroków opowiadający się za poszanowaniem życia prywatnego i rodzinnego .
Wyrok 16188/07 z dnia 18 października 2011 r Khelili (dalej zwana skarżącą) przeciwko Szwajcarii. Skarżąca to osoba , która została oznaczona w systemie informatycznym policji z wzmianką „prostytutka” , nastąpiło to w związku z kontrolą skarżącej i znalezieniu przy niej wizytówki mogącej wskazywać na trudnienie się przez kontrolowaną czynnościami o tymże charakterze. Trybunał biorąc pod uwagę obronę strony pozwanej tj. uzasadnienie zbierania i przetwarzania danych będących określeniem „prostytutka” miało na celu ochronę porządku prawnego , zapobieganie przestępstwom oraz ochronę praw innych osób uznał iż ingerencja nie była proporcjonalna i nie do końca odzwierciedla sprawiedliwej równowagi pomiędzy publicznymi i prywatnymi prawami i interesami w sprawie. Zwłaszcza , że jedynym dowodem miałaby być wizytówka znaleziona przy skarżącej, co nie jest wystarczającym dowodem tym samym nie ustalono , by bezsprzecznie skarżąca zajmowała się prostytucją. Federalny sąd krajowy także nie dał wiary podejrzeniom o świadczenie prostytucji co dodatkowo nie dawało uprawnień organom do przetwarzania takowych danych , które niewątpliwie mogły utrudnić życie codzienne skarżącej oraz wpływać na jej dobre imię. Dane dotyczące wpisu stworzonego przez policję były przetwarzane w sposób automatyczny , przy jego rozpowszechnianiu wśród organów Państwa. Trybunał uznał iż przechowywanie danych stanowiło bez wątpienia ingerencję w artykuł 8 Konwencji PCz. albowiem dane miały charakter stricte osobisty w tym skarżąca była zidentyfikowaną osobą.